Fotoğrafın Dili (15. Çalışma )

Hikayesi olan bir yüz ararken karşıma çıktı bu fotoğraflar, sanki anlatacak o kadar çok öyküler biriktirmiş ki içinde, dillendirilmesi gereken kareler dizilmiş ardı ardına, adeta bizi bekler gibi...

Şimdi ben susuyorum ve sözü fotoğrafçıya bırakıyorum;

Ve bir gün, bir kız ile tanıştım... ve işte bu, ``o`` dedim.
Gerçekten de yüzündeki masum ifade beni yanıltmadı.
Benim yaşatmak istediğim kız...
O kadar genç yaşta başlamıştı ki hayata, çok büyümüştü dışarıdan küçük görünen sıkıntıları. Hayalini kurduğu sevgili, belki de kendi elleriyle kaybettiği, gelmeyecekti artık. Icindeki pişmanlığı hiçbirşey kapatmıyordu. Bunun bilinciyle vurdum duymazlığa vurmuştu biraz. Bir çok şeyi başka şeylerde ararken, aslında mutluluğun kendine çok yakın olduğunu farketmişti...
Annesi ve içindeki inancı...

Ancak bu ona kendisini mutlu hissettirebilirdi...

Biraz da affedilmiş...
Didem BİLGİÇ